ΑΥΣΤΗΡΟΣ ΛΑΙΚΩΝ - με τον Μανώλη Λιδάκη

10 μόλις μήνες μετά την έκδοση με τα κρητικά τραγούδια, ο Μανώλης Λιδάκης επιστρέφει επιλέγοντας και πάλι ένα "εξειδικευμένο" θέμα ως αντικείμενο της δισκογραφικής του δουλειάς. Αυτή τη φορά ερμηνεύει παλιά λαϊκά τραγούδια γνωστών δημιουργών, που πάντως δεν είναι από αυτά που συναντάμε συνήθως σε παρόμοιες συλλογές. Κάποια τραγούδια μάλιστα, ειδικά οι νεώτεροι, φαντάζομαι πως δεν θα τα έχετε ακούσει ποτέ. Μαζί πάντως με τις δημιουργίες των "μεγάλων" Βασίλη Τσιτσάνη, Αντώνη Ρεπάνη, Απόστολου Καλδάρα, Άκη Πάνου, Μίκη Θεοδωράκη, Γιάννη Παπαϊωάννου και Θεόδωρου Δερβενιώτη, υπάρχουν και δημιουργίες νεώτερων αλλά καταξιωμένων στο χώρο τους δημιουργών, όπως του Διονύση Σαββόπουλου, του Χρήστου Νικολόπουλου, του Σωκράτη Μάλαμα του Ορφέα Περίδη, του Διονύση Τσακνή και του Γιάννη Καρασσάβα.

Δεν λέω, σπουδαία τραγούδια τα περισσότερα, ο Λιδάκης μεγάλη - για να μη πω πολύ μεγάλη - φωνή, το cd σε πάει πίσω σε καλές εποχές του λαϊκού τραγουδιού, όμως ρε παιδιά, πολύ "πόνος"...! Εντοπίζω πρόβλημα δηλαδή στην επιλογή όλων αυτών των τραγουδιών μαζί, που δίνουν ένα αποτέλεσμα "βαρύ" που για να το αντέξεις θα πρέπει να σε έχει παρατήσει η γυναίκα και η ...ερωμένη μαζί! Για μένα είναι ένα album με πολύ καλές στιγμές αλλά όχι για να το ακούς απ' την αρχή ως το τέλος. Κάποια στιγμή θα σε κουράσει.

Από την άλλη βλέπω μια εμμονή τελευταία στις παραγωγές με διασκευές παλιών επιτυχιών και δεν καταλαβαίνω γιατί. Ο Λιδάκης μάλιστα κυκλοφορεί τρίτο συνεχόμενο album που δεν έχει καινούργια τραγούδια (μετά το περσινό "Κόκκινο ακρογιάλι" με τα Κρητικά και το προπέρσινο διπλό cd "όσα σου 'χω πει" - συλλογή επιτυχιών του τραγουδιστή). Χάθηκε η έμπνευση;